Polski Patriotyzm Ludowy – recenzja spektaklu Krzyżacy

[et_pb_section admin_label=”section”][et_pb_row admin_label=”Wiersz”][et_pb_column type=”4_4″][et_pb_post_title admin_label=”Tytuł posta” title=”on” meta=”off” author=”on” date=”on” categories=”on” comments=”on” featured_image=”off” featured_placement=”below” parallax_effect=”on” parallax_method=”on” text_orientation=”center” text_color=”dark” text_background=”off” text_bg_color=”rgba(255,255,255,0.9)” module_bg_color=”rgba(255,255,255,0)” title_all_caps=”off” meta_font_size=”14″ use_border_color=”off” border_color=”#ffffff” border_style=”solid” title_font=”|on|||” title_font_size=”30px”] [/et_pb_post_title][et_pb_image admin_label=”Obraz” src=”http://kulturalnytorun.pl/wp-content/uploads/2016/04/12924323_1035759649815945_3684113033963713909_n.jpg” show_in_lightbox=”off” url_new_window=”off” animation=”fade_in” sticky=”off” align=”center” force_fullwidth=”off” always_center_on_mobile=”on” use_border_color=”off” border_color=”#ffffff” border_style=”solid”] [/et_pb_image][et_pb_text admin_label=”Tekst” background_layout=”light” text_orientation=”justified” text_font_size=”14″ use_border_color=”off” border_color=”#ffffff” border_style=”solid”]

O Sienkiewiczu mówi się, że to „czołowy pisarz drugorzędny”, którego książki swą prostą formą odpowiadają każdym gustom. Jednak czy „Krzyżacy”, napisani podległemu wówczas narodowi „ku pokrzepieniu serc”, nadal mogą służyć rolą komentatorską?

Czy ta miłosna fabuła z konfliktem politycznym w tle nadaje się jako opis współczesnej sytuacji społeczno-politycznej? Na to pytanie odpowiada Teatr im. Wilama Horzycy swym najnowszym spektaklem będącym adaptacją jednej z najsłynniejszych powieści dziewiętnastowiecznego pisarza.

Michał Kotański – reżyser od samego początku wprowadza nas do świata dwóch poetyk. Zachowując oryginalną stylistykę prozy, przepełnioną archaizmami, jednocześnie brutalnie konfrontuje ją ze światem współczesnym, przejawiającym się zasadniczo w każdym elemencie spektaklu – począwszy od scenografii, na kreacji głównego bohatera skończywszy. Ten niezwykle trudny zabieg, przez który spektakl balansuje na granicy między doskonałością a tandetą, udał się niemalże w stu procentach, choć i potknięć było kilka. Niezrozumiałą pozostaje dla mnie słynna już scena z niedźwiedziem, która nazbyt dosadnie i zupełnie niepotrzebnie wyrywa widza z kontekstu. Sporne jest również wprowadzenie fragmentów adaptacji filmowej Aleksandra Forda.

Pojawia się za to kilka świetnych rozwiązań scenicznych, jak chociażby wyjątkowo przejmujący moment samobójczej śmierci Zygfryda. Wielki ukłon należy się również całemu zespołowi aktorskiemu, który niezwykle dobrze poradził sobie z tak trudnym tekstem, a ponadto wykreował kilka świetnych ról. Wymienić tu można między innymi Zbyszka z Bogdańca (Łukasz Ignasiński), jako mało inteligentnego, walecznego, ale przy tym bardzo uczuciowego blokersa, czy Sanderusa bezbłędnie zagranego przez Pawła Tchórzelskiego.

Adaptacja „Krzyżaków” przełożona na język współczesny obrazuje nadzwyczaj niepokojącą parodię dzisiejszego rozumienia patriotyzmu. Schematyzm fabularny i postaciowy wydają się przy tym idealnie uzupełniać prześmiewczy ton spektaklu, w którym tradycja oraz miłość do narodu miesza się z obskurnym, często bezmyślnym i ordynarnym światem miejskiego osiedla. To próba pokazania wad naszego narodu, które niekiedy służą pomocą, a innym razem doprowadzają nas do zguby.

autorka tekstu: Magda Górska

zdjęcie: Krzysztof Bieliński

[/et_pb_text][/et_pb_column][/et_pb_row][/et_pb_section]

0 Komentarzy

Zostaw komentarz

Chcesz dołączyć do dyskusji?
Zapraszamy!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *