Aby uzyskać dostęp – recenzja spektaklu "Dostęp"

[et_pb_section admin_label=”section”][et_pb_row admin_label=”Wiersz”][et_pb_column type=”4_4″][et_pb_post_title admin_label=”Tytuł posta” title=”on” meta=”off” author=”on” date=”on” categories=”on” comments=”on” featured_image=”off” featured_placement=”below” parallax_effect=”on” parallax_method=”on” text_orientation=”center” text_color=”dark” text_background=”off” text_bg_color=”rgba(255,255,255,0.9)” module_bg_color=”rgba(255,255,255,0)” title_all_caps=”off” meta_font_size=”14″ use_border_color=”off” border_color=”#ffffff” border_style=”solid” title_font=”|on|||” title_font_size=”30px”] [/et_pb_post_title][et_pb_image admin_label=”Obraz” src=”http://kulturalnytorun.pl/wp-content/uploads/2016/05/Dostęp2-photo-Pablo-Lorrain-700×467.jpg” show_in_lightbox=”off” url_new_window=”off” animation=”fade_in” sticky=”off” align=”center” force_fullwidth=”off” always_center_on_mobile=”on” use_border_color=”off” border_color=”#ffffff” border_style=”solid”] [/et_pb_image][et_pb_text admin_label=”Tekst” background_layout=”light” text_orientation=”justified” text_font_size=”14″ use_border_color=”off” border_color=”#ffffff” border_style=”solid”]

Mocnym akcentem tegorocznego Kontaktu był niewątpliwie „Dostęp”, zrealizowany przez artystów z Chile: reżysera Pablo Larraína i aktora Roberto Faríasa. Ta dualistyczna opowieść ulicznego sprzedawcy w jednej chwili bawi, żeby w drugiej gwałtownie wbić widza w krzesło.

Akcja rozgrywa się na dwóch płaszczyznach. Sandokan od początku kupuje nas humorem, sprzedając w większości niepotrzebne przedmioty – lampkę odstraszającą złe duchy, grzebień przeciw wszom… Wszystko po to, aby uzyskać DOSTĘP – do dóbr, ale też do miejsca w społeczeństwie. Ale między prezentacjami rzeczy na sprzedaż opowiada swoją przerażającą historię.

Pogrąża nas w świat ulicy i zaciekle odsłania rzeczywistość wykluczenia i zapomnienia przez społeczeństwo i państwo. Ta schizofreniczna opowieść czasami bawi, rozładowując przy tym napięcie i odwracając naszą uwagę, żeby w finale sparaliżować. Farías i Larraín w okrutny sposób zmusili widzów do konfrontacji z cierpieniem dziecka wykorzystywanego seksualnie, odrzuceniem i niepokojem wynikającym z nędzy. Sandokan fragmentarycznie odsłania przed nami swoją skrzywdzoną w dzieciństwie mentalność. Porusza się między publicznością, nawiązując z nią bezpośredni kontakt, co daje wrażenie większego realizmu. Ponadto akcja jest bardziej dynamiczna dzięki energicznej, elastycznej grze aktorskiej Roberto Faríasa, który potrafi płynnie przechodzić różne, skrajne stany emocjonalne – od czułości do gniewu, od radości do przygnębienia, nie robiąc przy tym karykatury. Udowodnił, że posiada umiejętność opowiadania historii.

Spektakl fascynuje i zaskakuje od początku do końca. Twórcy zmierzyli się nie tylko z trudnym tematem, ale też świetnie prześwietlili współczesne społeczeństwo pogrążone w konsumpcjonizmie. „Dostęp” to przytłaczający portret ocalałego, molestowanego chłopca. I pomimo, że jest już dorosły i został uratowany przed ludźmi, którzy go krzywdzili, pragnie powrotu do DOSTĘPU do świata (wy)zysku, do świata, w którym, by mieć wszystko, czego się zapragnie, wystarczy się oddać.

autorka tekstu: Magdalena Śrama

[/et_pb_text][/et_pb_column][/et_pb_row][/et_pb_section]

0 Komentarzy

Zostaw komentarz

Chcesz dołączyć do dyskusji?
Zapraszamy!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *