Symfoniczne przeboje – Zakończenie sezonu artystycznego || 17.06.2017 ||

Wykonawcy:
Kinga Augustyn /skrzypce/
Mariusz Smolij /dyrygent/
Toruńska Orkiestra Symfoniczna

W programie:
W. A. Mozart – Uwertura do opery Czarodziejski Flet
H. Wieniawski – Legenda
P. Sarasate – Zigeunerweisen )Melodie cygańskie)
P. Sarasate – Fantazje na tematy z opery „Carmen”
A. Copland – Fanfare for the Common Man
P. Dukas – Uczeń Czarnoksiężnika
M. Ravel – Bolero

 

Uwerturę do opery Czarodziejski flet W.A.Mozart komponował w pośpiechu, zaledwie kilka dni przed premierą, czego doprawdy trudno się domyślić, słuchając tej kilkuminutowej perełki, jednego z najwspanialszych wstępów do oper w całym jego dorobku. Skomponowana tuż przed śmiercią, na zamówienie przyjaciela, Emanuela Schikanedera, aktora i impresaria popularnego wiedeńskiego Theater auf der Wieden, opera ma charakter dramatycznego misterium. Przyjęta została bardziej niż entuzjastycznie – wkrótce wszyscy w Wiedniu nucili melodie z teatru. Niestety, Mozart nie zdążył zakosztować owoców sukcesu, nie dożył jej premiery.

Legenda na skrzypce i orkiestrę jest muzyczną wizytówką Henryka Wieniawskiego. Melancholijne dzieło zostało skomponowane dla Izabeli Hampton, przyszłej żony Henryka po tym jak jej rodzice odmówili kompozytorowi ręki swojej córki. Tęsknota, ból i miłość emanują z każdego elementu dzieła. Będąc utworem przyjaznym w odbiorze a jednocześnie obdarzonym dużym ładunkiem emocjonalnym, potrafi przemawiać do szerokiego grona słuchaczy. Mimo że w warstwie technicznej nie jest bardzo wymagająca, to bogactwo jej melodii sprawia, że stanowi przedmiot zainteresowania wielu wirtuozów skrzypiec.

Jedną z najbarwniejszych osobowości wiolinistyki końca XIX wieku był niewątpliwie Pablo Sarasate. Skrzypek wykazywał się także dużą kreatywnością w komponowaniu nieco lżejszej muzyki skrzypcowej. Obok nieocenionych Tańców hiszpańskich jego najbardziej znanym utworem pozostają Melodie cygańskie (Zigeunerweisen) zachowujące nadal olbrzymią popularność. Co ciekawe autor nie nawiązuje w nich do muzyki flamenco hiszpańskich Cyganów, lecz do melodii wykonywanych przez skrzypków w środkowoeuropejskich kawiarenkach.

Jest coś takiego w muzyce hiszpańskiej co przyciąga i inspiruje kompozytorów. Jednym z nich był wspomniany Pablo Sarasate. Fantazja Carmen jest utworem wymagającym niezwykłej biegłości technicznej. Ukazuje nie tylko sprawność solisty ale także jego muzykalność. Dzięki istnieniu także wersji na skrzypce i fortepian utwór bardzo często wykonywany jest podczas konkursów skrzypcowych. Kompozytor odnalazł w niej wdzięczną inspirację dla swojej fantazji skrzypcowej: elegancję stylu francuskiego, chwytliwe melodie i ogniste, hiszpańskie rytmy. Fantazja Carmen jest właściwie jedynym opracowaniem tematu operowego, który jest chętnie włączany do programów recitali skrzypcowych.

Popularność Fanfare fo the Common Man przejawia się w licznym wykorzystywaniu motywów muzycznych tego dzieła zarówno w utworach z muzyki popularnej jak i w programach telewizyjnych. Bob Dylan otwierał tym utworem każdy swój koncert, fragmentów używał również zespół The Rolling Stones. Skomponowanie dzieła przez Aarona Coplanda zostało zainspirowane przemówieniem z 1942 roku 33. wiceprezydenta Stanów Zjednoczonych Henry’ego Wallace’a, który głosił nadejście „Stulecia wielkich ludzi”. Fanfara napisana została na grupę instrumentów dętych blaszanych, kotły, bęben wielki i tam-tam.

Uczeń czarnoksiężnika dzieło będące jednym z najwybitniejszych przykładów muzyki programowej skomponowane zostało w 1897 roku. Oparte jest na balladzie Johanna Wolfganga von Goethego pod tym samym tytułem. Młody adept sztuki czarnej magii myśli, że opanował już sztukę tej tajemnej wiedzy jednak ten przecenia swoje możliwości. Pod nieobecność mistrza zaklina miotłę by ta nosiła za niego wodę. Niestety nie potrafi już jej odczarować kiedy domowi grozi już zalanie. Nawet rozłupanie miotły powoduje nie tylko jej rozdzielenie ale już teraz obie miotły noszą wodę. Wszystko ratuje powrót czarnoksiężnika. Świetną instrumentacją i swoistą paletą barw harmonicznych Paul Dukas odtworzył doskonale fantastyczną atmosferę ballady i dał jedną z najlepszych realizacji zasad poematu symfonicznego.

Bolero nie bez przyczyny zdobyło sławę jako jeden z najpopularniejszych utworów XX wiecznych. Kompozycja Maurice’a Ravela powstała na zamówienie i została zadedykowana słynnej tancerce Idzie Rubinstein. Choć miała służyć jako podkład do sceny baletowej przedstawia właściwie jedną scenę rozgrywającą się w gospodzie hiszpańskiej. Melodia oparta jest właściwie na dwóch tematach ludowych, baskijskiego pochodzenia. Powtarzający się osiemnastokrotnie temat poprzez stopniowanie środków instrumentacyjnych i wspaniałe crescendo ilustruje narastający dramatyzm akcji. Utwór niezwykle działa na słuchaczy, tworząc emocjonalną więź między nimi a solistami grającymi ten rozpoznawalny temat.

 

Podczas koncertu będzie możliwość bezpłatnego pozostawienia dziecka w wieku 5-10 lat pod opieką wykwalifikowanego personelu w ramach akcji TOS – „Dzieciaki Sym-foniaki”
Zapisów można dokonywać pod numerem: +48 602 253 809 lub mailem: edukacja@tos.art.pl

Rezerwacja dla grup zorganizowanych :
tel. +48 56 644 83 01
tel. kom. +48 790 206 810
e-mail: k.olszewska@tos.art.pl
szczegóły: http://www.tos.art.pl/pl/static_32_164_Bilety_grupowe.html

Bilety do kupienia w Kasie CKK Jordanki od wtorku do soboty w godz. 13:00 – 19:00 oraz na stronie https://tos.bilety24.pl/nfrontbuy/buy/id/149335/ref/b24_tos/lang

 

Gdzie: C.K.K. Jordanki, ul. Al. Solidarności 1

Kiedy: 17.06.2017, godz. 18:00

Bilety:
50 zł – normalny
40 zł – ulgowy
Koncert dostępny także w ramach Abonamentu FORTE (kwiecień-czerwiec 2017)

0 Komentarzy

Zostaw komentarz

Chcesz dołączyć do dyskusji?
Zapraszamy!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *